Start Intencje Intencje Mszy św. (19-26 XII):
Intencje Mszy św. (19-26 XII): PDF Drukuj Email
Wpisany przez ks. Proboszcz   
poniedziałek, 19 grudnia 2016 06:08

Intencje Mszy św. (19-26 XII):

 

Poniedziałek:

g. 17:00 – + Stanisława Groń (w 2 r. śm.): o wieczną radość

● – + Józef Witek – od córki Bożeny z rodziną 2/2

● – + Bolesław Siedlarz – od rodziny Ligarskich (ks. Prałat)


Wtorek:

g. 17:00 – + Helena Świgut (w 7 dz. po śm.) – od Danuty Bochenek z rodziną i Moniki Ząber z rodziną

● – + Władysław Nowak: o w. rad. dla jego duszy – z int. Danuty i Władysława Siedlarzów

● – + Czesław Ochwat – od rodz. Gieńców z Mszalnicy (ks. Prałat)


Środa:

g. 17:00 – + Władysław Nowak – od brata Edwarda z rodziną

● – + Czesław Ochwat – od Jana Królewskiego z rodziną

● – + Kazimierz Kruczek – od kuzynek Zofii i Krystyny z Ptaszkowej (ks. Prałat)


Czwartek:

g. 17:00 – ++ Józef Gargula (w 64 r. śm.) oraz żona Aniela: o wieczną radość – od Stanisława i Jana

● – + Kazimierz Kruczek – od Teresy i Władysława Groń

● – + Zbigniew Poręba – od Marii i Józefa Ruszkowicz (ks. Prałat)


Piątek

g. 15:00 – + Zofia Szczecina – od Teresy i Władysława Groń z rodziną (ks. Prałat)

g. 17:00 – + Józef Witek – od córki Zofii z rodziną 1/2

● – + Józef Witek – od córki Iwony z rodziną 1/2

Sobota:

g. 6:00 – w int. Bartosza (w r. ur.): z podz. za łaski i z pr. o dalsze łaski i bł. B. oraz op. MB

● – ++ Stanisława, Antoni, Ludwik – z int. Danuty i Władysława

● – + Józef Witek – od córki Agnieszki z rodziną 1/2 (ks. Prałat)

g. 8:00 – + Antoni Bochenek – od Ludwika Morańskiego z rodziną

● – + Maria Pancerz – od uczestników pogrzebu 7/11

g. 24:00 (Pasterka) – pro populo (za parafian)

● – pro populo (za parafian)


Niedziela BN:

g. 7:00 – podz. Panu Bogu za rodzinę, za otrz. ł., z pr. o zdr. i bł. B. i op. MB, pomoc D. Św. dla dzieci, małżonków,

wnuków – z int. babci

g. 9:00 – ++ Władysława i Mieczysław Gawlik (w r. śm.): o wieczną radość – od córki z rodziną

● – w int. Krystiana Poręby (z ok. 1 r. ur.): o bł. B. i wsz. łaski – od rodziców i rodzeństwa (ks. Prałat)

g. 10:30 – + Zofia Szczecina (w r. śm.): o wieczną radość – z int. córki

g. 12:00 – pro populo (za parafian)


Poniedziałek BN:

g. 7:00 – w int. rodziców (w 40 r. śl.): podz. za otrz. łaski, z pr. o ł. zdr., bł. B. i op. MB – od dzieci

g. 9:00 – w int. Elżbiety i Carlosa Velarde Vasques (w 5 r. śl.): z podz. za otrz. ł., z pr. o dalsze bł. B. w ich rodzinie

● – w int. rodziny Joanny i Macieja Kmaków z dziećmi: z podz. za ł., z pr. o d. op. B i zdr. dla c. r. (ks. Prałat)

g. 10:30 – pro populo (za parafian)

g. 12:00 – + Wojciech Ząber (w 35 r. śm.) – od żony i dzieci z rodzinami

Poprawiony: środa, 21 grudnia 2016 20:35
 

Ewangelia na dziś

  • Czwartek 2018-09-20, Wspomnienie Św. Męczenników Andrzeja Kim Taegon - Kapłana, Pawła Chong Hasang i Towarzyszy
    Łk 7,36-50
    Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowego olejku i stanąwszy z tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła oblewać Jego nogi łzami i włosami swej głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem. Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: „Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą”. Na to Jezus rzekł do niego: „Szymonie, muszę ci coś powiedzieć”. On rzekł: „Powiedz, Nauczycielu”. „Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował?” Szymon odpowiedział: „Sądzę, że ten, któremu więcej darował”. On mu rzekł: „Słusznie osądziłeś”. Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: „Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Nie dałeś Mi pocałunku; a ona, odkąd wszedłem, nie przestaje całować nóg moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje nogi. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje”. Do niej zaś rzekł: „Twoje grzechy są odpuszczone”. Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: „Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?”On zaś rzekł do kobiety: „Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju”.