Start Intencje Intencje Mszy św. (26 XII 2016 – 1 I 2017):
Intencje Mszy św. (26 XII 2016 – 1 I 2017): PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ks. Proboszcz   
niedziela, 25 grudnia 2016 07:44

Intencje Mszy św. (26 XII 2016 – 1 I 2017):

Poniedziałek BN:

g. 7:00 – w int. rodziców (w 40 r. śl.): podz. za otrz. łaski, z pr. o ł. zdr., bł. B. i op. MB – od dzieci

g. 9:00 – w int. Elżbiety i Carlosa Velarde Vasques (w 5 r. śl.): z podz. za otrz. ł., z pr. o dalsze bł. B. w ich rodzinie

● – w int. rodziny Joanny i Macieja Kmaków z dziećmi: z podz. za ł., z pr. o d. op. B i zdr. dla c. r. (ks. Prałat)

g. 10:30 – pro populo (za parafian)

g. 12:00 – + Wojciech Ząber (w 35 r. śm.) – od żony i dzieci z rodzinami

 

Wtorek:

g. 17:00 – + Jan Maślanka – od żony Marii z rodziną

● – w int. rodziny Urszuli i Marka Waktor: jako podz. za otrz. ł. w min. roku i z pr. o bł. B. w nowym roku

● – ++ Zofia i Józef Waktor oraz Władysław Pach (ks. Prałat)

 

Środa:

g. 17:00 – o zdr. i bł. B. oraz op. MB dla dzieci i wnuków – z int. babci

● – o szcz. rozwiązanie dla Magdalenki oraz o bł. Trójcy Świętej i op. MB dla rodziny Buczków – z int.

rodziców Barbary i Stanisława Szkaradek

● – + o zdr. i op. MB dla syna Dawida Kocemby – od rodziców (ks. Prałat)

 

Czwartek:

g. 6:30 – + Stanisława Groń – od zofii Obrzut z rodziną z Cieniawy

● – + Eugeniusz Siedlarz – i int. rodziny Sipiorów z Radgoszczy

● – + Józef Kruczek – od chrześnicy Asi (ks. Prałat)

 

Piątek

g. 7:00 – + Czesław Ochwat – od Krystyny Kruczek

g. 9:00 – + Helena Świgut – od chrześnicy Moniki z rodziną

● – + Helena Świgut – od chrześnicy Bożeny z rodziną

g. 15:00 – w int. Sylwii Hajduga (z ok. ur.): o wsz. łaski Boskie i Jego błog. – od męża z córkami (ks. Prałat)

g. 17:00 – ++ Stefan Poręba (w 24 r. śm.) i śp. Zmarli z rodzin Siedlarzów i Porębów

● – + Eugeniusz Kocemba (z ok. im.) – od żony i syna

 

Sobota:

g. 7:00 – + Helena Świgut – od siostrzenicy Magdaleny z Mikołajem

● – + Władysław Nowak: o wieczną radość – z int. Jadwigi i Bogdana Rysiewiczów

g. 9:00 – + Józef Witek – od córki Zofii z rodziną 2/2

● – + Bolesław Siedlarz – od sąsiadów Hreniaków (ks. Prałat)

g. 17:00 – pro populo (dziękczynna)

● – w int. Agaty (z ok. 50 r. ur.): jako podz., z pr. o bł. B., łaskę zdr. i op. MB na dalsze lata – od

męża i córek

 

I Niedziela:

g. 7:00 – + Władysław Nowak (z ok. ur.): o wieczną radość – od Czesławy i Stanisława Szczurek z rodziną

g. 9:00 – w int. Mieczysława Gawlika (z ok. im.): o wsz. łaski – od wnucząt

● – w int. rodziny Marii i Władysława orz Mieczysława Galiców (jako dziękczynna): z podz. szczeg. za łaskę zdr. oraz otrz. łaski, z pr. o dalszą op. Bożą i wst. MB (ks. Prałat)

g. 10:30 – pro populo (za parafian)

g. 12:00 – + Kazimierz Kruczek – od Adama Bodzionego z rodziną (kolega z pracy)

 

Ewangelia na dziś

  • 2019-09-15, 24. Niedziela zwykła
    Łk 15,1-32
    Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: „Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi”. Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła». Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia. Albo jeśli jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie? A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam». Tak samo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca”. Powiedział też: „Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: «Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada». Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: «Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników». Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: «Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem». Lecz ojciec rzekł do swoich sług: «Przynieście szybko najlepszą suknię i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się; ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się». I zaczęli się bawić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to znaczy. Ten mu rzekł: «Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego». Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: «Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę». Lecz on mu odpowiedział: «Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się»”.