Start Intencje Intencje Mszy św.: (22-29 X 2017)
Intencje Mszy św.: (22-29 X 2017) PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ks. Proboszcz   
niedziela, 22 października 2017 07:58

Porządek Mszy św. (22-29 X 2017)

Poniedziałek, wtorek, czwartek: 17:00 – Różaniec; około 17:45 – Msza św.

Środa: 17:00 – Różaniec (z Nowenną o NBNP); około 17:45 – Msza św.

Piątek: 15:00 (Godzina Miłosierdzia) – 17:00 Różaniec; około 17:45 – Msza św.

Sobota: 6:30 – 8:00 i 17:00 Różaniec (po nim około 17:45 – Msza św.)

Niedziela – 7:00 – 9:00 – 10:30 (3 chrzty) – 14:30 (o 14:00 – Różaniec)

 

Intencje Mszy św.: (22-29 X 2017)

 

Poniedziałek:

g. 17:45 – w int. Marii Bochenek (w 85 r. ur.): z podz. za otrz. ł., z pr. o bł. B. w dal. ż. – od synów z rodzinami

● – ++ Jan i Stefania Kruczek (w r. śm.) – od synowej

● – + Zofia Szkaradek (w 4 r. śm.) – z int. Barbary i Stanisława Szkaradek z rodziną (x. prałat)

 

Wtorek:

g. 17:45 – + Antoni Bochenek (w 3 r. śm.) – od syna z rodziną

● – + Antoni Bochenek – od córki Teresy z rodziną

● – + Antoni Bochenek – od siostry (x. prałat)

 

Środa:   Św. Jana Pawła II

g. 17:45 – + Eugeniusz Mężyk (w 17 r. śm.) – od syna z rodziną

● – + Czesław Ochwat (w 1 r. śm.): o spokój wieczny

● – + Danuta Jelito – od koleżanek i kolegów Hotelu Beskid 5/5 (x. prałat)

 

Czwartek:

g. 17:45 – ++ Jan Kogut (w 24 r. śm.) i zmarła żona Janina: o wieczną radość – od wnuka Mariusza z żoną

● – + Czesław Ochwat (w 1 r. śm.): o pokój wieczny

● – + Tadeusz Witek (z ok. im.): o radość nieba (x. prałat)

 

Piątek:

g. 15:00 – + Józef Witek – od kolegów z firmy „Erbet” zięcia Edwarda 1/2

● – + Bolesław Siedlarz – od rodziny Czerneckich

g. 17:00 – + Zofia Ziębiec (w r. śm.) – od Janiny i Józefa Ziębiec z Cieniawy

● – + Kazimierz Kruczek – od kierowców z firmy „Wojtex”

● – + Zbigniew Poręba – od kolegów syna Kamila – Wincentego i Tomasza (x. prałat)

 

Sobota:   Św. Szymona i Judy Tadeusza, Apostołów

g. 6:30 – + Władysław Nowak – od Elżbiety i Michała Tabaka

g. 8:00 – w int. Marii i Tadeusza (w kolejną r. ślubu): z podz. P.B. i M. Najśw. za wsz. otrz. łaski, z pr. o zdr., op. Bożej

Opatrzności i wst. MB i św. Tadeusza

● – ++ Ludwika Plata (w 24 r. śm.) oraz mąż Michał – od syna (x. prałat)

g. 17:45 – w int. Wiesławy i Ryszarda (z ok. 50 r. śl.): jako podz. za wsz. ł. otrz. od B., z pr. o zdr. i op. MB na dalsze lata

dla Złotych Jubilatów

● – + Helena Świgut – od Grzegorza Siedlarza z rodziną

 

Niedziela: Rocznica Poświęcenia Kościoła Własnego

g. 7:00 – + Stanisław Janus – od brata Mieczysława z rodziną

● – ++ Aniela i Jan Świgut i siostra Helena

g. 9:00 – ++ Zofia i Stanisław Ruszkowicz – od córki

g. 10:30 (3 chrzty) – w int. Karoliny Kociołek (w 3 r. ur.): z podz.; z pr. o bł. B, ł. zdr. i op. MB dla dziecka i całej rodziny

g. 14:30 – w int. Mariusza Ochwata (w 18 r. ur.): jako podz. z pr. o bł. B. na dalsze lata – od rodziców i siostry

 

Ewangelia na dziś

  • Poniedziałek 2018-12-10, 2. tydz. Adwentu
    Łk 5,17-26
    Pewnego dnia, gdy Jezus nauczał, siedzieli przy tym faryzeusze i uczeni w Prawie, którzy przyszli ze wszystkich miejscowości Galilei, Judei i Jerozolimy. A była w Nim moc Pańska, że mógł uzdrawiać. Wtem jacyś ludzie niosąc na łożu człowieka, który był sparaliżowany, starali się go wnieść i położyć przed Nim. Nie mogąc z powodu tłumu w żaden sposób przynieść go, wyszli na płaski dach i przez powałę spuścili go wraz z łożem w sam środek przed Jezusa. On widząc ich wiarę, rzekł: „Człowieku, odpuszczają ci się twoje grzechy”. Na to uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli się zastanawiać i mówić: „Któż On jest, że śmie mówić bluźnierstwa? Któż może odpuszczać grzechy prócz samego Boga?” Lecz Jezus przejrzał ich myśli i rzekł do nich: „Co za myśli nurtują w sercach waszych? Cóż jest łatwiej powiedzieć: «Odpuszczają ci się twoje grzechy», czy powiedzieć: «Wstań i chodź? » Lecz abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów” — rzekł do sparaliżowanego: „Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu”. I natychmiast wstał wobec nich, wziął łoże, na którym leżał, i poszedł do domu, wielbiąc Boga. Wtedy zdumienie ogarnęło wszystkich; wielbili Boga i pełni bojaźni mówili: „Przedziwne rzeczy widzieliśmy dzisiaj”.